Posts mit dem Label Nederlands werden angezeigt. Alle Posts anzeigen
Posts mit dem Label Nederlands werden angezeigt. Alle Posts anzeigen
Montag, 22. Juli 2013
Freitag, 13. August 2010
Samstag, 17. Juli 2010
angkor une fois! (nl)
Sua s'dei!
Oftewel, hallo in het Khmer. Kortom, wij zijn in Cambodja!
Daar zijn we terecht gekomen na ons eerst twee dagen opperbest vermaakt te hebben in Bangkok. Na 5 maanden Australië bezorgde Thailand ons namelijk die cultuurshock die het reizen zo leuk maakt. Aangekomen in Bangkok ging er namelijk weer een wereld van tuk-tuks, heerlijk eten, ongekende luchtvochtigheid, tempels, massages, goedkope kleding, guest houses, ladyboys en de toeristen-afpers-trukendoos voor ons open.
Na dat we dat allemaal op ons in hadden laten werken, waren we klaar voor onze volgende bestemming, Hanoi. Helaas was ons visum voor Vietnam nog niet klaar... Tsja, wat nu? Bij de pakken neerzitten heeft, spontaan omplannen dus: eerst Cambodja daarna Vietnam.
Via een bizar obscure grensovergang (incl. corruptie, mafia en de welbekende afpers-trukendoos) en diverse bussen, tuktuks en taxi's kwamen we uiteindelijk in Siem Reap, in het noorden van Cambodja, aan.
Angkor what?!?
Siem Reap staat bekend om het vlakbij gelegen Angkor Wat. Angkor Wat is een ruim 1000 jaar oud tempelcomplex met onder andere het grootste religieuze gebouw ter wereld. Dat heeft men, om het niet te ingewikkeld te maken, ook Angkor Wat genoemd. Je voelt je even Indiana Jones als je door die verwilderde tempels rond dwaalt (... of Lara Croft, mocht je daar meer van houden - Tomb Raider is namelijk ook te Ankor Wat opgenomen).
Cambodja is echter ook bekend vanwege haar meer recente historie. Niet al te lang geleden vond hier, onder het regime van Pol Pot, een extreem heftige dictoriale periode plaats waarbij ca. 4 miljoen inwoners stierven. Je hoeft niet lang te zoeken om in aanraking te komen met de overblijfselen van deze wrede tijd. We hebben verschillende plekken bezocht die daar aan herinneren. Je kunt o.a. een soort martelgevangenis en massagraven bezoeken - bij de laatste zie je overal nog botten, schedels en kleding uit de grond steken. Bovendien hebben we overlevenden van die periode gesproken en dat maakt indruk, diepe indruk.
Indrukwekkend is ook dat de mensen in Cambodja, alhoewel ze een gruwelijke tijd achter de rug hebben en nog steeds te kampen hebben met enorme armoede en corruptie, abnormaal vriendelijk zijn!
Bada-bing Battam-bang
Rond Battambang (4 busuren vanaf Siem Reap) hebben we twee dagen het 'platteland' bewonderd. We bezochten diverse tempels, markten en een aantal lokale 'bedrijven': een baksteenfabriek, de productie van: -rijstbladeren voor loempia's, - de populaire snack 'sticky rice and beans' in bamboe-pijpen, - en de veelgebruikte (stinkende) vis-parfait.
Hoogtepunt was de bamboe-trein, een absolute klassieker. Deze 'trein' bestaat uit een houten frame van 3*3 meter met een bamboe-matje erover om op te zitten. Aan de voor- en achterkant worden 2 wielen vastgemaakt die door een tandriem met een 6PS-motor verbonden zijn. Het hele gevaarte zet je op normale treinrails en gassen maar! Met zo'n 10 tot 15 passagiers en een paar kilo rijst komt de bamboe-trein op zo'n 15 km/h.
Het geniale aan dit systeem is dat wanneer je een tegenligger tegenkomt (de treinrails zijn hier eensporig) de trein met het minst aantal passagiers/gewicht gewoon even van de rails getild wordt!
Cambodja Top 6 (tot nu toe)
1. Lachende, groetende kinderen
2. Een levend varken achterop een scooter gebonden zien liggen
3. Tempels van Angkor
4. De prachtige natuur rondom Battambang
5. De chaos van Phnom Penh
6. Tijdens een storm 2uur lang vastzitten in een boeddhistische tempel
Phnom Penh is onze huidige locatie en vanaf hier moeten we een manier vinden om Vietnam binnen te komen. Kortom, wordt vervolgd!
Liefs
Baschi & Efi
Oftewel, hallo in het Khmer. Kortom, wij zijn in Cambodja!
Daar zijn we terecht gekomen na ons eerst twee dagen opperbest vermaakt te hebben in Bangkok. Na 5 maanden Australië bezorgde Thailand ons namelijk die cultuurshock die het reizen zo leuk maakt. Aangekomen in Bangkok ging er namelijk weer een wereld van tuk-tuks, heerlijk eten, ongekende luchtvochtigheid, tempels, massages, goedkope kleding, guest houses, ladyboys en de toeristen-afpers-trukendoos voor ons open.
Na dat we dat allemaal op ons in hadden laten werken, waren we klaar voor onze volgende bestemming, Hanoi. Helaas was ons visum voor Vietnam nog niet klaar... Tsja, wat nu? Bij de pakken neerzitten heeft, spontaan omplannen dus: eerst Cambodja daarna Vietnam.
Via een bizar obscure grensovergang (incl. corruptie, mafia en de welbekende afpers-trukendoos) en diverse bussen, tuktuks en taxi's kwamen we uiteindelijk in Siem Reap, in het noorden van Cambodja, aan.
Angkor what?!?
Siem Reap staat bekend om het vlakbij gelegen Angkor Wat. Angkor Wat is een ruim 1000 jaar oud tempelcomplex met onder andere het grootste religieuze gebouw ter wereld. Dat heeft men, om het niet te ingewikkeld te maken, ook Angkor Wat genoemd. Je voelt je even Indiana Jones als je door die verwilderde tempels rond dwaalt (... of Lara Croft, mocht je daar meer van houden - Tomb Raider is namelijk ook te Ankor Wat opgenomen).
Cambodja is echter ook bekend vanwege haar meer recente historie. Niet al te lang geleden vond hier, onder het regime van Pol Pot, een extreem heftige dictoriale periode plaats waarbij ca. 4 miljoen inwoners stierven. Je hoeft niet lang te zoeken om in aanraking te komen met de overblijfselen van deze wrede tijd. We hebben verschillende plekken bezocht die daar aan herinneren. Je kunt o.a. een soort martelgevangenis en massagraven bezoeken - bij de laatste zie je overal nog botten, schedels en kleding uit de grond steken. Bovendien hebben we overlevenden van die periode gesproken en dat maakt indruk, diepe indruk.
Indrukwekkend is ook dat de mensen in Cambodja, alhoewel ze een gruwelijke tijd achter de rug hebben en nog steeds te kampen hebben met enorme armoede en corruptie, abnormaal vriendelijk zijn!
Bada-bing Battam-bang
Rond Battambang (4 busuren vanaf Siem Reap) hebben we twee dagen het 'platteland' bewonderd. We bezochten diverse tempels, markten en een aantal lokale 'bedrijven': een baksteenfabriek, de productie van: -rijstbladeren voor loempia's, - de populaire snack 'sticky rice and beans' in bamboe-pijpen, - en de veelgebruikte (stinkende) vis-parfait.
Hoogtepunt was de bamboe-trein, een absolute klassieker. Deze 'trein' bestaat uit een houten frame van 3*3 meter met een bamboe-matje erover om op te zitten. Aan de voor- en achterkant worden 2 wielen vastgemaakt die door een tandriem met een 6PS-motor verbonden zijn. Het hele gevaarte zet je op normale treinrails en gassen maar! Met zo'n 10 tot 15 passagiers en een paar kilo rijst komt de bamboe-trein op zo'n 15 km/h.
Het geniale aan dit systeem is dat wanneer je een tegenligger tegenkomt (de treinrails zijn hier eensporig) de trein met het minst aantal passagiers/gewicht gewoon even van de rails getild wordt!
Cambodja Top 6 (tot nu toe)
1. Lachende, groetende kinderen
2. Een levend varken achterop een scooter gebonden zien liggen
3. Tempels van Angkor
4. De prachtige natuur rondom Battambang
5. De chaos van Phnom Penh
6. Tijdens een storm 2uur lang vastzitten in een boeddhistische tempel
Phnom Penh is onze huidige locatie en vanaf hier moeten we een manier vinden om Vietnam binnen te komen. Kortom, wordt vervolgd!
Liefs
Baschi & Efi
Donnerstag, 8. Juli 2010
Mittwoch, 7. Juli 2010
wicked! (nl)
Deze titel hadden we eigenlijk al voor de 15 voorgaande updates uit Australië kunnen gebruiken. 'Wicked' wordt hier in downunder namelijk te pas en te onpas als positieve krachtterm gebruikt. Deze keer past het woord echter voortreffelijk als titel omdat onze reis door Australië niet alleen 'wicked' was maar we afgelopen weekeinde ook naar de gelijknamelijke musical geweest zijn. 'Wicked' is een zeer vermakelijke musical met fantastische kostuums, een prachtig décor en was een leuke afsluiting van onze reis door 'Oz' (de musical is het prequel van de 'Wizard of Oz').
28.631 km verder plaatsen we onze laatste update over/vanuit Australië: over een half uur gaan we naar het vliegveld voor onze vlucht naar Bangkok. De 9de vliegen we verder richting Hanoi (Vietnam).
Het is een raar gevoel om Australië (deze keer 'écht') te verlaten, maar we kijken terug op een super tijd en verheugen ons op nieuwe culturen en avonturen in ZO-Azië!
Liefs
Baschi & Efi
PS: behalve een foto-show hebben we deze keer ook een kort filmpje gemaakt over ons dagelijkse leven 'on the road', zodra we een 'wicked' internetverbinding vinden zullen we'm posten :-)
28.631 km verder plaatsen we onze laatste update over/vanuit Australië: over een half uur gaan we naar het vliegveld voor onze vlucht naar Bangkok. De 9de vliegen we verder richting Hanoi (Vietnam).
Het is een raar gevoel om Australië (deze keer 'écht') te verlaten, maar we kijken terug op een super tijd en verheugen ons op nieuwe culturen en avonturen in ZO-Azië!
Liefs
Baschi & Efi
PS: behalve een foto-show hebben we deze keer ook een kort filmpje gemaakt over ons dagelijkse leven 'on the road', zodra we een 'wicked' internetverbinding vinden zullen we'm posten :-)
Mittwoch, 30. Juni 2010
hit the road jack! (nl)
G'day mates!
Wat sneller dan je van ons gewend bent ontvang je bij deze een extra ingelast reisverslag. Er is namelijk nieuws: we hebben Jack (onze auto) verkocht...
Het ging allemaal veel sneller dan verwacht. Eigenlijk hadden we 3-4 weken ingepland voor de verkoop maar binnen 20 uur na onze aankomst in Sydney hadden we een willige koper (inclusief contract én aanbetaling) gevonden. Dit betekent echter niet dat we eerder thuiskomen, dus hold your horses en stel de feestjes nog even uit :-) we gaan namelijk nog een paar weken naar ZO-Azië.
Geen flink epistel dit keer, meer een beetje in telegramstijl:
Wie: wij
Wat: sneller onze auto verkocht / langer door Azie reizen
Waar: afhankelijk van tijd/zin: Thailand, Laos, Cambodja, Vietnam
Waarom: lijkt ons leuk / rijke koper gevonden voor Jack
Wanneer: t/m 7 augustus
Hoe: o.a. per bus, trein, boot, tuk tuk, scooter, motor, vliegtuig
Maar eerst gaan we nog een week heerlijk genieten in Sydney. We hebben zelfs dezelfde kamer (met uitzicht op de harbourbridge en het operahouse, bovendien incl. tv: ons WK-probleem is dus ook weer opgelost) top dus!
Binnenkort ontvang je weer een uitgebreidere update.
Tot dan!
Liefs
Baschi & Efi
Wat sneller dan je van ons gewend bent ontvang je bij deze een extra ingelast reisverslag. Er is namelijk nieuws: we hebben Jack (onze auto) verkocht...
Het ging allemaal veel sneller dan verwacht. Eigenlijk hadden we 3-4 weken ingepland voor de verkoop maar binnen 20 uur na onze aankomst in Sydney hadden we een willige koper (inclusief contract én aanbetaling) gevonden. Dit betekent echter niet dat we eerder thuiskomen, dus hold your horses en stel de feestjes nog even uit :-) we gaan namelijk nog een paar weken naar ZO-Azië.
Geen flink epistel dit keer, meer een beetje in telegramstijl:
Wie: wij
Wat: sneller onze auto verkocht / langer door Azie reizen
Waar: afhankelijk van tijd/zin: Thailand, Laos, Cambodja, Vietnam
Waarom: lijkt ons leuk / rijke koper gevonden voor Jack
Wanneer: t/m 7 augustus
Hoe: o.a. per bus, trein, boot, tuk tuk, scooter, motor, vliegtuig
Maar eerst gaan we nog een week heerlijk genieten in Sydney. We hebben zelfs dezelfde kamer (met uitzicht op de harbourbridge en het operahouse, bovendien incl. tv: ons WK-probleem is dus ook weer opgelost) top dus!
Binnenkort ontvang je weer een uitgebreidere update.
Tot dan!
Liefs
Baschi & Efi
Montag, 21. Juni 2010
socceroos (nl)
Zo, daar zijn we weer!
Imiddels zijn we aan de Oostkust beland en al weer 'bijna' in Sydney (500km). Vanuit Atherton, waar we ons vorige verslag schreven, zijn we schuin omhoog gereden totdat we de kust bereikten en daarvan langzaam via kust- en landwegen tot de grens van Queensland-NewSouthWales afgezakt.
Hoogtepunten waren o.a Cape Tribulation; het groene 'Hinterland' van Queensland; een vette zeil- en snorkeltocht bij de Whitsunday Eilanden en een honden-die-koeien-door-een-parcours-moeten-drijven-show.
(...en natuurlijk het resultaat van Zwitserland tegen Spanje:-)
Onze grootste zorg is momenteel dat we de WK-wedstrijden willen kijken. Daarbij zijn er echter enkele storende faktoren:
a) de Ozzies interesseren zich geen bal voor voetbal,
b) de wedstrijden zijn ivm de tijdverschuiving tussen 21.30 en 6.00 's nachts
Dit betekent weer dat we:
c) nauwelijks een pub vinden die
d) op dat tijdstip nog open is en
e) voetbal laat zien.
Als we dan, na lang zoeken, wel een pub vinden die aan punt d en e voldoet dan zijn er
f) geen andere bezoekers of
g) wel andere kroegtijgers maar die kijken dan een andere sport. Punt g) houdt dus in dat wij met z'n tweeën tussen ca. 100 rugbyfans zitten die tieren en brullen om de wedstrijd die op de 10 andere aanwezige beeldschermen vertoont wordt...
De oorzaak van het probleem ligt duidelijk bij a), het desinteresse van de Ozzies voor voetbal. Dit is eigenlijk ook wel te begrijpen want je kunt tenslotte niet meer verwachten van een volk dat a1) niks van het hele spel bakt...(zie actuele resultaten). Ook dit is dan weer redelijk logisch als je bedenkt dat ze hier in downunder a2) voetbal niet 'football' noemen maar 'soccer' en a3) dat wat ze wél 'football' noemen meer lijkt op rugby dan op een redelijk potje baltrappen... Pff, begrijpen jullie het nog?!
Maar ja, Nederland is verder naar de volgende ronde en Zwitserland heeft gewonnen van Spanje dus...who cares? :-)
Omdat beelden soms meer zeggen dan woorden (en wij slechts een beperkt aantal internetminuten hebben en bovendien te veel afgeleid worden door faktoren a t/m g :-) laten we jullie voor vandaag weer met rust en verwijzen naar de bovenstaande foto's.
Tot de volgende keer,
Oranje boven! / Hopp Schwiiz!
Liefs
Baschi&Efi
Imiddels zijn we aan de Oostkust beland en al weer 'bijna' in Sydney (500km). Vanuit Atherton, waar we ons vorige verslag schreven, zijn we schuin omhoog gereden totdat we de kust bereikten en daarvan langzaam via kust- en landwegen tot de grens van Queensland-NewSouthWales afgezakt.
Hoogtepunten waren o.a Cape Tribulation; het groene 'Hinterland' van Queensland; een vette zeil- en snorkeltocht bij de Whitsunday Eilanden en een honden-die-koeien-door-een-parcours-moeten-drijven-show.
(...en natuurlijk het resultaat van Zwitserland tegen Spanje:-)
Onze grootste zorg is momenteel dat we de WK-wedstrijden willen kijken. Daarbij zijn er echter enkele storende faktoren:
a) de Ozzies interesseren zich geen bal voor voetbal,
b) de wedstrijden zijn ivm de tijdverschuiving tussen 21.30 en 6.00 's nachts
Dit betekent weer dat we:
c) nauwelijks een pub vinden die
d) op dat tijdstip nog open is en
e) voetbal laat zien.
Als we dan, na lang zoeken, wel een pub vinden die aan punt d en e voldoet dan zijn er
f) geen andere bezoekers of
g) wel andere kroegtijgers maar die kijken dan een andere sport. Punt g) houdt dus in dat wij met z'n tweeën tussen ca. 100 rugbyfans zitten die tieren en brullen om de wedstrijd die op de 10 andere aanwezige beeldschermen vertoont wordt...
De oorzaak van het probleem ligt duidelijk bij a), het desinteresse van de Ozzies voor voetbal. Dit is eigenlijk ook wel te begrijpen want je kunt tenslotte niet meer verwachten van een volk dat a1) niks van het hele spel bakt...(zie actuele resultaten). Ook dit is dan weer redelijk logisch als je bedenkt dat ze hier in downunder a2) voetbal niet 'football' noemen maar 'soccer' en a3) dat wat ze wél 'football' noemen meer lijkt op rugby dan op een redelijk potje baltrappen... Pff, begrijpen jullie het nog?!
Maar ja, Nederland is verder naar de volgende ronde en Zwitserland heeft gewonnen van Spanje dus...who cares? :-)
Omdat beelden soms meer zeggen dan woorden (en wij slechts een beperkt aantal internetminuten hebben en bovendien te veel afgeleid worden door faktoren a t/m g :-) laten we jullie voor vandaag weer met rust en verwijzen naar de bovenstaande foto's.
Tot de volgende keer,
Oranje boven! / Hopp Schwiiz!
Liefs
Baschi&Efi
Freitag, 4. Juni 2010
rock it baby! (nl)
Wat het Matterhorn, horloges en chocolade voor Zwitserland zijn; tulpen, klompen en windmolens voor Nederland, dat is de Uluru voor Australië: hét icoon van downunder.
De Uluru verdient eigenlijk een update voor zichzelf, want hoe vaak je die steen ook op postkaarten of in toeristische folders hebt gezien, in het 'echt' is en blijft hij gewoon enorm indrukwekkend. 3,6km lang en 348m hoog steekt de 'grootste kiezelsteen ter aarde' boven de rode woestijn uit, de rest (2/3) ligt onder de grond.
Naast de Uluru liggen de Olgas, door de Aboriginals 'Kata Tjuta' genoemd, wat zoveel als 'many heads' betekent. Samen vormen ze een National Parc dat dé toeristische trekpleister van Oz is. Desalniettemin is een bezoek aan het park absoluut de moeite (500km vanaf Alice Springs / hele busladingen vol zgn. safaritoeristen) waard, er zijn namelijk mooie wandelingen en de natuur is prachtig. Bovendien is het gebied één van de belangrijkste plekken voor de traditionele bewoners, de Aboriginals. Met een beetje moeite kun je tamelijk veel over hun cultuur leren: informatie over de lokale geschiedenis, cultuur en taal; het semi-interpreteren van rotsschilderingen; 'bushmedicine' en de 'bushtucker' (eten uit de bush). Bij deze laatste 2 was het interessant te zien hoe de in onze ogen eerst zo kale, droge woestijn opeens veranderde in een volle bushtucker supermarkt en -apotheek!
Terug in Alice Springs hebben we een paar dagen genoten van de prachtige galerijen met aboriginalkunst en het beetje cultuur dat de 'Westerners' te bieden hebben: Flying Docters en School of Air (waarbij kinderen uit de outback afstandsonderwijs via een soort skype volgen). Bovendien moesten we onze voorraden weer aanvullen...
...Vanuit Alice wilden we namelijk in de meest directe (diagonale) lijn naar Cairns te rijden. De route voerde via de McDonellranges over de Plenty Highway naar Mt Isa en daarvandaan via de Kennedy Highway naar Cairns. Laat je niet misleiden door de beide 'highways': 1200km dirtroad, soms brede moderpoelen, soms maar smalle zandweggetjes maar definitief niets wat wij in Europa onder highway zouden verstaan?!? Maar da's natuurlijk juist het leuke eraan. En ondanks 2 lekke banden (waarvan één klapband) en een angstaanjagende beschrijving in de Lonely Planet ("please don't drive around here unless you know what you're doing. This is the sort of country where roads disappear, tracks look the same and it's very, very easy to get lost") hebben we de 7 dagen gehobbel en gestuiter prima doorstaan. Oftewel: het was machtig prachtig!
...En het is natuurlijk niet dat we jullie jaloers willen maken ofzo, maar als je 's avonds in the-middle-of-nowhere zit, met om je heen nietss anders dan kilometers woestijn, dan hangt de sterrenhemel zo laag dat je het gevoel hebt alsof je'm zo zou kunnen aanraken...
Bijbaantje:
We leken wel de wegenwacht: binnen 12 uur moesten we namelijk eerst een automonteur helpen met het wisselen van zijn band (?!) en daarna een roadtrain (3 aanhangers, ca. 50m lang) die niet meer kon starten 'overbruggen' om zijn lege batterij te laden. Wat een beeld, onze kleine Jack helpt de grote truck!
Voor een serieuze carrière-move hebben we waarschijnlijk echter zelf nog teveel lekke banden...
Nu zijn we in Atherton, ca. 100km voor Cairns. Tijd voor een grote schoonmaak: auto, kleren, onszelf. Alles, maar dan ook echt alles is namelijk rood...
Tot de volgende keer!
Liefs
Baschi & Efi
De Uluru verdient eigenlijk een update voor zichzelf, want hoe vaak je die steen ook op postkaarten of in toeristische folders hebt gezien, in het 'echt' is en blijft hij gewoon enorm indrukwekkend. 3,6km lang en 348m hoog steekt de 'grootste kiezelsteen ter aarde' boven de rode woestijn uit, de rest (2/3) ligt onder de grond.
Naast de Uluru liggen de Olgas, door de Aboriginals 'Kata Tjuta' genoemd, wat zoveel als 'many heads' betekent. Samen vormen ze een National Parc dat dé toeristische trekpleister van Oz is. Desalniettemin is een bezoek aan het park absoluut de moeite (500km vanaf Alice Springs / hele busladingen vol zgn. safaritoeristen) waard, er zijn namelijk mooie wandelingen en de natuur is prachtig. Bovendien is het gebied één van de belangrijkste plekken voor de traditionele bewoners, de Aboriginals. Met een beetje moeite kun je tamelijk veel over hun cultuur leren: informatie over de lokale geschiedenis, cultuur en taal; het semi-interpreteren van rotsschilderingen; 'bushmedicine' en de 'bushtucker' (eten uit de bush). Bij deze laatste 2 was het interessant te zien hoe de in onze ogen eerst zo kale, droge woestijn opeens veranderde in een volle bushtucker supermarkt en -apotheek!
Terug in Alice Springs hebben we een paar dagen genoten van de prachtige galerijen met aboriginalkunst en het beetje cultuur dat de 'Westerners' te bieden hebben: Flying Docters en School of Air (waarbij kinderen uit de outback afstandsonderwijs via een soort skype volgen). Bovendien moesten we onze voorraden weer aanvullen...
...Vanuit Alice wilden we namelijk in de meest directe (diagonale) lijn naar Cairns te rijden. De route voerde via de McDonellranges over de Plenty Highway naar Mt Isa en daarvandaan via de Kennedy Highway naar Cairns. Laat je niet misleiden door de beide 'highways': 1200km dirtroad, soms brede moderpoelen, soms maar smalle zandweggetjes maar definitief niets wat wij in Europa onder highway zouden verstaan?!? Maar da's natuurlijk juist het leuke eraan. En ondanks 2 lekke banden (waarvan één klapband) en een angstaanjagende beschrijving in de Lonely Planet ("please don't drive around here unless you know what you're doing. This is the sort of country where roads disappear, tracks look the same and it's very, very easy to get lost") hebben we de 7 dagen gehobbel en gestuiter prima doorstaan. Oftewel: het was machtig prachtig!
...En het is natuurlijk niet dat we jullie jaloers willen maken ofzo, maar als je 's avonds in the-middle-of-nowhere zit, met om je heen nietss anders dan kilometers woestijn, dan hangt de sterrenhemel zo laag dat je het gevoel hebt alsof je'm zo zou kunnen aanraken...
Bijbaantje:
We leken wel de wegenwacht: binnen 12 uur moesten we namelijk eerst een automonteur helpen met het wisselen van zijn band (?!) en daarna een roadtrain (3 aanhangers, ca. 50m lang) die niet meer kon starten 'overbruggen' om zijn lege batterij te laden. Wat een beeld, onze kleine Jack helpt de grote truck!
Voor een serieuze carrière-move hebben we waarschijnlijk echter zelf nog teveel lekke banden...
Nu zijn we in Atherton, ca. 100km voor Cairns. Tijd voor een grote schoonmaak: auto, kleren, onszelf. Alles, maar dan ook echt alles is namelijk rood...
Tot de volgende keer!
Liefs
Baschi & Efi
Donnerstag, 27. Mai 2010
we of the never never (nl)
Waar waren we gebleven? O ja, tropisch Darwin. Pfff, wat kan het in het Noorden (vochtig) warm zijn?! Eigenlijk gewoon te warm, maar aangezien we in onze situatie niet mogen klagen houden we het op 'warm'. Voordeel daarvan was dat de 'beer o'clock-biertjes' extra goed smaakten. Nadeel was dat we door de klamme hitte nauwelijks konden slapen - maar dat valt dan weer onder de categorie waar we het niet over zouden hebben... ;-)
Darwin is een gezellig stadje met prachtige stranden waar je ivm de gevaarlijke jellyboxkwallen en salties (zoutwaterkrokodillen) echter niet mag zwemmen. Maar Darwin heeft gelukkig meer te bieden: mooie gallerijen, gezellige (nacht-)markten, een bruisend centrum en... een openairbioscoop. Op een strandstoel tussen de palmbomen en onder een prachige sterrenhemel naar een film kijken heeft toch wel sfeer! (bioscoop-tip: "Laskar Pelangi": Rainbow Warriors)
Bij deze een aantal hoogtepunten van de afgelopen 2 weken:
- Kakadu NP
Een prachtig park met mooie rotsschilderingen, watervallen en landschappen. Vooral de 'wetlands' waren erg indrukwekkend. De mosquito-plaag trouwens ook. Deze laatste was dan ook de reden waarom we maar twee dagen gebleven zijn.
- Mataranka
Dit kleine dorpje werd bekend door het boek van Jeannie Gunn (zie hieronder) maar wordt tegenwoordig vooral bezocht ivm het termale bad dat -heel idyllisch- tenmidden van de palmbomen bubbelt.
- Daily Waters
De Daily Waters Pub 'has to be seen to believed'. In de oudste pub van Northern Territory zijn de muren behangen met buitenlandse valuta, t-shirts, voetbalplaatjes, gereedschap, ondergoed - zo ongeveer alles behalve behangpapier. En wanneer Frank, de eigenaar, op zijn gitaar begint te spelen met een paar kippen op zijn hoofd begint het feest pas echt!
- Devil's Marbles
Midden in de woestijn tussen Katherine en Alice Springs liggen gigantische rode knikkers. Volgens wetenschappers zijn dit de ronde restanten van eeuwenlang geërodeerd lava - hoe dan ook, het ziet er erg indrukwekkend uit!
Ondertussen zijn we alweer in Alice Springs. Een bloeiend outbackstadje ten midden van oneindige vlaktes rood zand en ruige ranges.
Het is hier winter: overdag stijgt het kwik weliswaar tot zo'n 25° maar 's nachts koelt het tot een graad of 5 af: na 6 weken zweten is het dus weer eens tijd voor een lange broek en trui: heerlijk! :-)
Wist je dat...
- In Kakadu NP zelfs na gebruik van anti-muggenspray, het ophangen van klamboe en het niet gebruiken/aandoen van lampen er toch duizenden (!) muggen in onze auto rondvlogen?
- Het dagen duurde totdat al die r..beesten weer uit de auto waren...
- Jeannie Gunn in 1908 de roman 'we of the never never' over haar leven als een (pionier-)vrouw op de Elsey Station schreef? Sindsdien wordt 'never never land' als bijnaam voor het Northern Territory gebruikt.
- Een groot deel van Alice's bevolking voor de CIA werkt? Sinds 1966 staat namelijk een paar kilometer buiten Alice het geheimzinnige satelliet(bewakings)station...
Zo, dat was het weer voor vandaag. Tot gauw!
Liefs
Baschi & Efi
Darwin is een gezellig stadje met prachtige stranden waar je ivm de gevaarlijke jellyboxkwallen en salties (zoutwaterkrokodillen) echter niet mag zwemmen. Maar Darwin heeft gelukkig meer te bieden: mooie gallerijen, gezellige (nacht-)markten, een bruisend centrum en... een openairbioscoop. Op een strandstoel tussen de palmbomen en onder een prachige sterrenhemel naar een film kijken heeft toch wel sfeer! (bioscoop-tip: "Laskar Pelangi": Rainbow Warriors)
Bij deze een aantal hoogtepunten van de afgelopen 2 weken:
- Kakadu NP
Een prachtig park met mooie rotsschilderingen, watervallen en landschappen. Vooral de 'wetlands' waren erg indrukwekkend. De mosquito-plaag trouwens ook. Deze laatste was dan ook de reden waarom we maar twee dagen gebleven zijn.
- Mataranka
Dit kleine dorpje werd bekend door het boek van Jeannie Gunn (zie hieronder) maar wordt tegenwoordig vooral bezocht ivm het termale bad dat -heel idyllisch- tenmidden van de palmbomen bubbelt.
- Daily Waters
De Daily Waters Pub 'has to be seen to believed'. In de oudste pub van Northern Territory zijn de muren behangen met buitenlandse valuta, t-shirts, voetbalplaatjes, gereedschap, ondergoed - zo ongeveer alles behalve behangpapier. En wanneer Frank, de eigenaar, op zijn gitaar begint te spelen met een paar kippen op zijn hoofd begint het feest pas echt!
- Devil's Marbles
Midden in de woestijn tussen Katherine en Alice Springs liggen gigantische rode knikkers. Volgens wetenschappers zijn dit de ronde restanten van eeuwenlang geërodeerd lava - hoe dan ook, het ziet er erg indrukwekkend uit!
Ondertussen zijn we alweer in Alice Springs. Een bloeiend outbackstadje ten midden van oneindige vlaktes rood zand en ruige ranges.
Het is hier winter: overdag stijgt het kwik weliswaar tot zo'n 25° maar 's nachts koelt het tot een graad of 5 af: na 6 weken zweten is het dus weer eens tijd voor een lange broek en trui: heerlijk! :-)
Wist je dat...
- In Kakadu NP zelfs na gebruik van anti-muggenspray, het ophangen van klamboe en het niet gebruiken/aandoen van lampen er toch duizenden (!) muggen in onze auto rondvlogen?
- Het dagen duurde totdat al die r..beesten weer uit de auto waren...
- Jeannie Gunn in 1908 de roman 'we of the never never' over haar leven als een (pionier-)vrouw op de Elsey Station schreef? Sindsdien wordt 'never never land' als bijnaam voor het Northern Territory gebruikt.
- Een groot deel van Alice's bevolking voor de CIA werkt? Sinds 1966 staat namelijk een paar kilometer buiten Alice het geheimzinnige satelliet(bewakings)station...
Zo, dat was het weer voor vandaag. Tot gauw!
Liefs
Baschi & Efi
Sonntag, 16. Mai 2010
hot crocs (nl)
Ciao a tutti!
De afgelopen 2 weken zijn weer omgevlogen. Wat een ruig, bijzonder en fantastisch mooi land is Australië toch! Mooi, mooier, mooist, zeg maar. Bij het beschrijven van het Noorden schieten de superlatieven echter langzaam tekort, want Noord(-West) Australië is gewoon 'vette shit'!
Broome
Onze timing was weer eens super, we waren namelijk precies op tijd in Broome voor de 'staircase to the moon'. Van maart tot november wordt, bij de combinatie van volle maan én extreem laag water, de maan weerspiegelt op de bodem van Broome's Roebuck Bay. Dit geeft de optische illusie van een gouden 'trap' naar de maan. Erg mooi, helaas moeilijk op op onze camera vast te leggen.
Kimberleys / Gibb River Road
De Kimberley is één van de sensationeelste landschappen van Australië. De enige weg erdoorheen is de vermaarde Gibb River Road: een 660 km onverharde weg tussen Broome aan de Westkust en Kununurra bij de oostgrens van Western Australia.
De Gibb River road is de ultieme 4wd-route door de Kimberley-outback en is berijdbaar van ongeveer april/mei tot september. A bit too early...hebben we de afgelopen weken af en toe gehoord, dus we dachten dat dat ook voor de Gibb River road zou gelden, maar we hadden geluk, de weg was sinds ca. een week geopend! Dat betekende voor ons vier dagen stofhappen, door de prachtige Kimberleys cruisen en het doorkruizen van modderpoelen, stroompjes en rivieren. Super, al steeg de spanning bij de grootste doorsteken omdat het vaak erg moeilijk was de diepte in te schatten. De aanwezige crocs maakten de situatie ook niet echt makkelijker...
National Parcs
Maar liefs 7 National Parcs lagen op onze route tussen Broome en Darwin (o.a. Nitmiluk, Litchfield): groene, tropische wouden met prachtige watervallen en heerlijke waterholes/billabongs. Het tropische Noorden is echter ook krokodillenland, zwemmen kon dus helaas niet altijd!
Plan was om komende week Kakadu NP te verkennen, maar na onze euforie over de geopende Gibb River road, bleek dat we voor diverse wegen in het noorden zo vlak na het regenseizoen toch 'a bit too early' waren - het grootste deel van Kakadu NP is nog gesloten. Daarom hebben we besloten eerste een paar dagen naar Darwin te gaan. Een gezellig tropisch stadje - maar daarover meer in de volgende update.
Liefs
Baschi & Efi
De afgelopen 2 weken zijn weer omgevlogen. Wat een ruig, bijzonder en fantastisch mooi land is Australië toch! Mooi, mooier, mooist, zeg maar. Bij het beschrijven van het Noorden schieten de superlatieven echter langzaam tekort, want Noord(-West) Australië is gewoon 'vette shit'!
Broome
Onze timing was weer eens super, we waren namelijk precies op tijd in Broome voor de 'staircase to the moon'. Van maart tot november wordt, bij de combinatie van volle maan én extreem laag water, de maan weerspiegelt op de bodem van Broome's Roebuck Bay. Dit geeft de optische illusie van een gouden 'trap' naar de maan. Erg mooi, helaas moeilijk op op onze camera vast te leggen.
Kimberleys / Gibb River Road
De Kimberley is één van de sensationeelste landschappen van Australië. De enige weg erdoorheen is de vermaarde Gibb River Road: een 660 km onverharde weg tussen Broome aan de Westkust en Kununurra bij de oostgrens van Western Australia.
De Gibb River road is de ultieme 4wd-route door de Kimberley-outback en is berijdbaar van ongeveer april/mei tot september. A bit too early...hebben we de afgelopen weken af en toe gehoord, dus we dachten dat dat ook voor de Gibb River road zou gelden, maar we hadden geluk, de weg was sinds ca. een week geopend! Dat betekende voor ons vier dagen stofhappen, door de prachtige Kimberleys cruisen en het doorkruizen van modderpoelen, stroompjes en rivieren. Super, al steeg de spanning bij de grootste doorsteken omdat het vaak erg moeilijk was de diepte in te schatten. De aanwezige crocs maakten de situatie ook niet echt makkelijker...
National Parcs
Maar liefs 7 National Parcs lagen op onze route tussen Broome en Darwin (o.a. Nitmiluk, Litchfield): groene, tropische wouden met prachtige watervallen en heerlijke waterholes/billabongs. Het tropische Noorden is echter ook krokodillenland, zwemmen kon dus helaas niet altijd!
Plan was om komende week Kakadu NP te verkennen, maar na onze euforie over de geopende Gibb River road, bleek dat we voor diverse wegen in het noorden zo vlak na het regenseizoen toch 'a bit too early' waren - het grootste deel van Kakadu NP is nog gesloten. Daarom hebben we besloten eerste een paar dagen naar Darwin te gaan. Een gezellig tropisch stadje - maar daarover meer in de volgende update.
Liefs
Baschi & Efi
Montag, 3. Mai 2010
meet the neighbours... (nl)
Grey Nomads worden ze genoemd, gepensioneerde Aussies die huis UND HOF achterlaten en met de camper of caravan nomaden worden in hun eigen land. Sommigen voor een paar jaar, anderen voor de rest van hun leven of zolang hun gezondheid het toelaat. De meesten handelen als trekvogels en reizen de 'ideale' temperatuur achterna: zomers in het Zuiden, tijdens de wintermaanden in het Noorden. Omdat velen in ongeveer hetzelfde tempo reizen en elkaar dus telkens weer tegenkomen, worden verweg van huis en haard, de mede Grey Nomads een soort van familie die elkaar bij elke ontmoeting blij om de hals vallen. 80% van deze reizenende senioren hebben topmateriaal: vette caravan/camper met alles erop en eraan, grote watertanks, zonnepanelen, goede generatoren (waar wij, ivm het monotome gebrom, wat minder blij mee zijn) en natuurlijk de levensbelangrijke sattelietschotel zodat de dagelijkse football-wedstrijden niet gemist hoeven te worden.
Bill & Helen: Sinds 2,5jaar onderweg, maar slechts 4000km verder. Ze waren onze buren op een troosteloze 24uurs-rest area waar ze al 5 dagen stonden... geen wonder komen ze niet vooruit!
Ray & Marie: een stoer 82jarig stel dat sinds 26 (!) jaar on the road is. Omdat de bodem van hun caravan kapot is rijden ze nu zo snel mogelijk naar huis om daar hun sleurhut te repareren en daarna te verkopen. Ray is als op zoek naar een nieuwe camper. Wat een optimist!
Geoff & Ann: Stoere oma en opa zijn als 7 jaar onderweg. Via skype houden ze contact met de kids. Twee keer per jaar vliegen ze voor een paar weken naar 'huis'. Tijdens de schoolvakanties komen de (klein-)kinderen op bezoek.
Terug naar onze reis: het is snoeiheet hier in het Westen (40°+) Het is dan ook een wonder dat we nog geen schubben en vinnen hebben, de afgelopen dagen hebben we namelijk bijna meer tijd in het water verbracht dan op land. Eerst in Coral Bay, daarna in Cape Range National Parc waarvan de bijzonderheid voornamelijk onder water te vinden is. Ningalooreef staat bekend voor bijzondere 'marinelife' en meer dan 200 koraalsoorten! Het kleine broertje van de Great Barrier Reef dus, alleen veel toegankelijker omdat het slechts 100meter voor de kust ligt. Tijdens eigen snorkelexpedities en een boottrip hebben we (tijdens de drie dagen dat we hier waren) de hele cast van 'finding Nemo' gezien: aqauriumvissen in alle kleuren van de regenboog, schildpadden, stingrays, octopussen, haaien... Vul zelf maar in hoe vet dat is :-)
Vanuit de kust zijn we landinwaarts richting Karijini National Parc gereden. Midden tussen gigantische ijzerertsmijnen ligt daar namelijk een groene oase: rode rotsmuren, wilde beplanting, koele blauwe watervalen en heerlijke basins om in te zwemmen: goed vertoeven dus!
Na elkaar 5 dagen op elke slaap- en tankplek toevallig tegen te zijn gekomen hebben we besloten een tijdje samen verder te reizen. Zodoende hebben we nu al ruim een week twee reisbuddies - wat erg gezellig is! Ralf en Nastasia zijn 'läässi lüt' (hun stopwoord) uit St.Gallen, zelfde leeftijd als wij en met een campervan een jaar op reis door Australië.
Hoop dat met jullie alles goed gaat?
Liefs uit Broome
Baschi & Efi
Bill & Helen: Sinds 2,5jaar onderweg, maar slechts 4000km verder. Ze waren onze buren op een troosteloze 24uurs-rest area waar ze al 5 dagen stonden... geen wonder komen ze niet vooruit!
Ray & Marie: een stoer 82jarig stel dat sinds 26 (!) jaar on the road is. Omdat de bodem van hun caravan kapot is rijden ze nu zo snel mogelijk naar huis om daar hun sleurhut te repareren en daarna te verkopen. Ray is als op zoek naar een nieuwe camper. Wat een optimist!
Geoff & Ann: Stoere oma en opa zijn als 7 jaar onderweg. Via skype houden ze contact met de kids. Twee keer per jaar vliegen ze voor een paar weken naar 'huis'. Tijdens de schoolvakanties komen de (klein-)kinderen op bezoek.
Terug naar onze reis: het is snoeiheet hier in het Westen (40°+) Het is dan ook een wonder dat we nog geen schubben en vinnen hebben, de afgelopen dagen hebben we namelijk bijna meer tijd in het water verbracht dan op land. Eerst in Coral Bay, daarna in Cape Range National Parc waarvan de bijzonderheid voornamelijk onder water te vinden is. Ningalooreef staat bekend voor bijzondere 'marinelife' en meer dan 200 koraalsoorten! Het kleine broertje van de Great Barrier Reef dus, alleen veel toegankelijker omdat het slechts 100meter voor de kust ligt. Tijdens eigen snorkelexpedities en een boottrip hebben we (tijdens de drie dagen dat we hier waren) de hele cast van 'finding Nemo' gezien: aqauriumvissen in alle kleuren van de regenboog, schildpadden, stingrays, octopussen, haaien... Vul zelf maar in hoe vet dat is :-)
Vanuit de kust zijn we landinwaarts richting Karijini National Parc gereden. Midden tussen gigantische ijzerertsmijnen ligt daar namelijk een groene oase: rode rotsmuren, wilde beplanting, koele blauwe watervalen en heerlijke basins om in te zwemmen: goed vertoeven dus!
Na elkaar 5 dagen op elke slaap- en tankplek toevallig tegen te zijn gekomen hebben we besloten een tijdje samen verder te reizen. Zodoende hebben we nu al ruim een week twee reisbuddies - wat erg gezellig is! Ralf en Nastasia zijn 'läässi lüt' (hun stopwoord) uit St.Gallen, zelfde leeftijd als wij en met een campervan een jaar op reis door Australië.
Hoop dat met jullie alles goed gaat?
Liefs uit Broome
Baschi & Efi
Freitag, 23. April 2010
life's a beach! (nl)
Afgelopen week was erg ontspannen en relaxed. De eerste paar dagen zijn we, via kustwegen en langs prachtige stranden, door het zeer groene en dicht beboste Zuid-Westen gereden. Een welkome afwisseling na de droge steppes en woestijnen van de Nullarbor. In het Valley of the Giants (vernoemd naar de reusachtige bomen) hebben we een zgn. 'tree top walk' gedaan. 40 meter boven de grond wandel je (over een schommeldende brug) quasi door de toppen van de gigantische bomen en hoor je alleen het ritselen van de bladeren: mooi!
Het weekeinde waren we in Perth, een rustige maar mooie stad met veel parken en talrijke stranden - het schijnt dat Perth zelfs een speciaal hondenstrand heeft?! Drie dagen lang slenteren, zonnen en... redbullairracs kijken. Deze waren namelijk toevallig precies dit weekeinde ook in Perth, zodoende hebben we dus heel wat uurtjes aan het water naar de lucht zitten staren. Leuk pluspunt van ons verblijf in Perth was dat we een heerlijk logeeradres hadden bij Nora, inclusief kingsizebed, warme douche, lekker eten én goed gezelschap: een topweekeinde dus.
Alhoewel het aan deze kant van de aardbol al bijna winter is zijn de temperaturen heerlijk hoog. Dagelijks 25-30 graden en richting Noorden zal het nog warmer worden. De winter 'herken' je slechts aan de vroege zonsondergang: om 18:30 is het namelijk al pikdonker. Als fulltime kampeerders hebben we onze dagindeling aan de uren van de zon aangepast en gaan dus (erg) vroeg slapen maar staan daarvoor in de plaats ook (té) vroeg weer op :-)
Sinds vandaag, maandag, zijn we weer 'on the road', deze keer richting Noorden - meer nieuws daarover volgende week, tot dan!
... dat was in iedergeval de bedoeling. Maar omdat internet hier in het Wilde Westen net zo'n schaars goed is als drinkwater, hebben we nooit de mogelijkheid gehad deze update te posten. Ondertussen zijn we alweer 5 dagen verder, vandaar nog een korte samenvatting van de afgelopen week:
De Kust tussen Perth en Carnarvon is wild en erg mooi. De afstanden tussen de dorpjes wordt steeds groter: 300 Kilometer tot het eerstvolgende tankstation is geen uitzondering. Behalve veel kilometers afleggen hebben we afgelopen dagen genoten van de ruige natuur. Hoogtepunten waren hikes in de National Parcs van Kalbarri, Francois Peron (Shark Bay) en Nambung. Deze laatse is vornamelijk bekend door de zgn. Pinnacles Desert: honderden kalksteenpilaren die soms wel tot 4 meter hoog zijn. Bovendien zijn de zonsondergangen hier aan de Westkust schitterend en zorgen dagelijks voor mooie 'Kodak-momenten'.
Vandaag zijn we in Carnarvon waar we hopelijk onze voorraden weer een beetje kunnen aanvullen en dit bericht uploaden...
Tot gauw - misschien de volgende keer wat sneller!
liefs Baschi & Efi
Het weekeinde waren we in Perth, een rustige maar mooie stad met veel parken en talrijke stranden - het schijnt dat Perth zelfs een speciaal hondenstrand heeft?! Drie dagen lang slenteren, zonnen en... redbullairracs kijken. Deze waren namelijk toevallig precies dit weekeinde ook in Perth, zodoende hebben we dus heel wat uurtjes aan het water naar de lucht zitten staren. Leuk pluspunt van ons verblijf in Perth was dat we een heerlijk logeeradres hadden bij Nora, inclusief kingsizebed, warme douche, lekker eten én goed gezelschap: een topweekeinde dus.
Alhoewel het aan deze kant van de aardbol al bijna winter is zijn de temperaturen heerlijk hoog. Dagelijks 25-30 graden en richting Noorden zal het nog warmer worden. De winter 'herken' je slechts aan de vroege zonsondergang: om 18:30 is het namelijk al pikdonker. Als fulltime kampeerders hebben we onze dagindeling aan de uren van de zon aangepast en gaan dus (erg) vroeg slapen maar staan daarvoor in de plaats ook (té) vroeg weer op :-)
Sinds vandaag, maandag, zijn we weer 'on the road', deze keer richting Noorden - meer nieuws daarover volgende week, tot dan!
... dat was in iedergeval de bedoeling. Maar omdat internet hier in het Wilde Westen net zo'n schaars goed is als drinkwater, hebben we nooit de mogelijkheid gehad deze update te posten. Ondertussen zijn we alweer 5 dagen verder, vandaar nog een korte samenvatting van de afgelopen week:
De Kust tussen Perth en Carnarvon is wild en erg mooi. De afstanden tussen de dorpjes wordt steeds groter: 300 Kilometer tot het eerstvolgende tankstation is geen uitzondering. Behalve veel kilometers afleggen hebben we afgelopen dagen genoten van de ruige natuur. Hoogtepunten waren hikes in de National Parcs van Kalbarri, Francois Peron (Shark Bay) en Nambung. Deze laatse is vornamelijk bekend door de zgn. Pinnacles Desert: honderden kalksteenpilaren die soms wel tot 4 meter hoog zijn. Bovendien zijn de zonsondergangen hier aan de Westkust schitterend en zorgen dagelijks voor mooie 'Kodak-momenten'.
Vandaag zijn we in Carnarvon waar we hopelijk onze voorraden weer een beetje kunnen aanvullen en dit bericht uploaden...
Tot gauw - misschien de volgende keer wat sneller!
liefs Baschi & Efi
Abonnieren
Posts (Atom)
Posts
