Lieve allemaal
De afgelopen 3 weken zijn we het hele eiland Tasmanië rond gegaan, met de klok mee.
Hierbij een paar "ditjes en datjes" van de afgelopen 1,5 week:
Eco-house
Tijdens een sessie "koffiedrinken, krantje lezen en schuilen voor de regen" raakten we in gesprek met Alan. Een gepensioneerde Radioloog die 3 jaar geleden besloot om zo ecologisch als het maar kan en "één met de natuur" te leven. Hij nam ons mee naar zijn landstuk (5 hectare) waar hij boven op een heuvel in een aantal omgebouwde zeecontainers woont. De natuur geeft hem alle benodigde electriciteit (SOLAR) en water (regenwater). Zijn afvalwater wordt door een zelfgemaakt reinigingssysteem, dat gebruik maakt van natuurlijke filters, gezuiverd. Al het andere afval wordt gecomposteerd met behulp van houtmot en wormen.
Dit klinkt misschien allemaal erg geitenwollensokkkenachtig maar Alan gunt zichzelf ook enige luxe: tv, internet, telefoon - met behulp van een satelietschotel heeft hij het allemaal. Bovendien ziet hij dit meer als een soort project waarin hij in een paar jaar zoveel mogelijk over "ecointerest" wil leren. Daarna verkoopt hij zijn landstuk en gaat op zoek naar een nieuwe uitdaging. Mazzel dus dat wij hem tijdens dit interessante project hebben leren kennen! (www.ecointerest.8k.com)
Cradle Mountain National Parc
Vroeger was het één grote gletsjer, nu is Cradle Mountain National Parc een prachtig wild gebied met bergtoppen, moerassen en veel kleine bergmeertjes. We hebben zowel in het zuidelijke als ook het noordelijke deel van het park mooie wandelingen gemaakt, soms zelfs met mooi weer!
Pinguïns
Het groene Noorden van Tasmanië staat bekend voor de tulpenvelden, windmolens en... pinguïns! Overdag zijn de volwassen pinguïns in het water. De kuikens blijven op het strand; verstoppen zich in struiken en in kuilen. Ruim een uur na zonsondergang komen alle mamma en pappa pinguïns terug om hun kuikens te voeren. Twee avonden achter elkaar konden we het thuiskomst- en voederritueel vanaf enkele meters afstand bekijken: het vond namelijk direct voor onze slaapplek plaats!
1. Advent
In het Wallis zouden we vandaag het bos in gaan op zoek naar Mistletoe; in Nederland zouden we, in gedachten bij Efi's mamama in Bazel, het eerste kaarsje op de adventskrans aansteken. Alhoewel de winkels massa's kerstfrummels verkopen lijkt kerst hier in de australische lente nog ver weg. Geen kerststemming dus, in plaats daarvan zijn we met de ch-stemresultaten van vandaag (die zelfs hier op Tassie met grote verbijstering in elke krant en radioprogramma besproken worden) voor eventjes erg blij dat we met ons Belgische/Nederlandse paspoort reisen...
Nu zijn we in Devonport, vanavond gaan we met de veerpont terug naar het vasteland. 10uur dobberen op zee met vollemaan. De Taswegians zijn zo paranoia dat we op de heenweg al ons fruit en groente moesten weggooien (fruitvliegjes), de campinggasflessen in qaurantaine moesten (bomaanslag) en we de reservetank (die we net gevuld hadden) moesten legen en vervolgens met water uitspoelen (explosiegevaar...). Dat was allemaal voordat we überhaupt de boot ópmochten. Bij aankomst in Devonport werd elke auto nog eens m.b.v een 'sniffledog' gecontrolleerd. Zijn dus erg benieuwd hoe het deze keer zal gaan, we houden jullie op de hoogte!
Liefs
Baschi & Efi
Mittwoch, 2. Dezember 2009
bye-bye Tassie! (de)
Hello again!
Nach 3 Wochen auf Tasmanien haben wir die Insel im Uhrzeigersinn umrundet. Hierzu einige Erlebnisse der letzten eineinhalb Wochen:
Ecohouse
Während einer Session "Kaffeetrinken, Zeitung lesen und uns schützen vor dem Regen" kamen wir ins Gespraech mit Alan: Ein pensonierter Radiologe der vor 3 Jahren beschlossen hatte so ekologisch wie möglich und "eins mit der Natur" zu leben. Er nahm uns mit zu seinem Grundstück (5 Hektaren), wo er oben auf einem Hügel in einem umgebauten Schiffskontainer wohnt. Die Natur gibt ihm alle benötigte Elektrizität (Solar) und Wasser (gesammeltes Regenwasser). Das Abwasser wird durch ein selbstgemachtes natürliches Filter-Reinigungssystem gereinigt. Der restliche Abfall wird mit Hilfe von Holzspänen und Würmern kompostiert.
Das erscheint auf den ersten Blick sehr "Bioladen-Hippie-mässig", aber Alan gönnt sich auch einigen Luxus: TV, Internet und Telefon - dank dem Satalit ist alles vorhanden. Ausserdem betrachtet er dies mehr als ein Projekt, mit dem er während einige Jahre möglichst viel über "Ecointerest" lernen willS. Danach wird er dieses Grundstück wieder verkaufen und ein neues Project in Angriff nehmen. Glücklicherweise haben wir ihn also jetzt kennen gelernt! (www.ecointerest.8k.com)
Cradle Mountain National Parc
Früher war es ein grosser Gletscher, heute ist Cradle Mountain National Parc ein prächtiges wildes Gebiet mit Berggipfeln, Mooren und vielen kleinen Bergseen. Wir haben sowohl im südlichen wie auch im nördlichen Teil des Parks schöne Wanderungen gemacht, meist sogar mit schönem Wetter!
Pinguine
Der grüne Norden von Tasmanien ist bekannt für seine Tulpenfelder, Windräder und... Pinguine! Während dem Tag sind die erwachsenen Pinguine im Wasser, die Kleinen bleiben am Strand - versteckt in Sträuchern und Höhlen. Ungefähr eine Stunde nach Sonnenuntergang kommen dann alle Mamma- und Pappapinguine zurück an den Strand um die Kücken zu füttern. Zwei Abende nacheinander konnten wir dieses Futterritual aus einigen Metern Entfernung beobachten - es fand nämlich direkt vor unserem Schlafplatz statt!
1. Advent
Im Wallis hätten wir heute mit der Familie im Wald Misteln gesucht und in Holland, in Gedanken an Efi's Mamama in Basel, die erste Kerze auf dem Adventskrans entzündet. - Obwohl die Läden jede Menge Weihnachtsschmuck verkaufen, kommt im australischen Frühling noch wenig Weihnachtsstimmung auf. Stattdessen sind wir, nach den heutigen Abstimmungsresultaten in der Schweiz (die sogar in Tassie in jeder Zeitung/jedem Radioprogramm diskutiert werden) für einen Moment froh, dass wir mit unsere Belgischen bzw. Niederländischen Pass reisen!
Jetzt sind wir in Devonport, heute abend geht's mit der Fähre zurück aufs Festland. 10 Stunden mit Vollmond auf hoher See schauckeln. Die Tassies sind so paranoid, dass wir auf der Hinfahrt alle Früchte und Gemüse wegwerfen mussten (Fruchtfliegen), unsere Camping-Gasflaschen in Quarataine geben mussten (Bombenanschlag) und unseren Reservetank (den wir kurz zuvor gefüllt hatten) auslehren und sogar mit Wasser ausspulen mussten (Explosionsgefahr). Dies war alles nötig, damit wir überhaupt aufs Boot durften - bei Ankunft in Devonport wurde dann sogar jedes Auto mit einem Schnüffelhund kontrolliert... Wir sind deshalb schon sehr gespannt, was uns dieses Mal erwartet! Wir halten euch auf dem Laufenden.
Liebe Grüsse
Baschi & Efi
Nach 3 Wochen auf Tasmanien haben wir die Insel im Uhrzeigersinn umrundet. Hierzu einige Erlebnisse der letzten eineinhalb Wochen:
Ecohouse
Während einer Session "Kaffeetrinken, Zeitung lesen und uns schützen vor dem Regen" kamen wir ins Gespraech mit Alan: Ein pensonierter Radiologe der vor 3 Jahren beschlossen hatte so ekologisch wie möglich und "eins mit der Natur" zu leben. Er nahm uns mit zu seinem Grundstück (5 Hektaren), wo er oben auf einem Hügel in einem umgebauten Schiffskontainer wohnt. Die Natur gibt ihm alle benötigte Elektrizität (Solar) und Wasser (gesammeltes Regenwasser). Das Abwasser wird durch ein selbstgemachtes natürliches Filter-Reinigungssystem gereinigt. Der restliche Abfall wird mit Hilfe von Holzspänen und Würmern kompostiert.
Das erscheint auf den ersten Blick sehr "Bioladen-Hippie-mässig", aber Alan gönnt sich auch einigen Luxus: TV, Internet und Telefon - dank dem Satalit ist alles vorhanden. Ausserdem betrachtet er dies mehr als ein Projekt, mit dem er während einige Jahre möglichst viel über "Ecointerest" lernen willS. Danach wird er dieses Grundstück wieder verkaufen und ein neues Project in Angriff nehmen. Glücklicherweise haben wir ihn also jetzt kennen gelernt! (www.ecointerest.8k.com)
Cradle Mountain National Parc
Früher war es ein grosser Gletscher, heute ist Cradle Mountain National Parc ein prächtiges wildes Gebiet mit Berggipfeln, Mooren und vielen kleinen Bergseen. Wir haben sowohl im südlichen wie auch im nördlichen Teil des Parks schöne Wanderungen gemacht, meist sogar mit schönem Wetter!
Pinguine
Der grüne Norden von Tasmanien ist bekannt für seine Tulpenfelder, Windräder und... Pinguine! Während dem Tag sind die erwachsenen Pinguine im Wasser, die Kleinen bleiben am Strand - versteckt in Sträuchern und Höhlen. Ungefähr eine Stunde nach Sonnenuntergang kommen dann alle Mamma- und Pappapinguine zurück an den Strand um die Kücken zu füttern. Zwei Abende nacheinander konnten wir dieses Futterritual aus einigen Metern Entfernung beobachten - es fand nämlich direkt vor unserem Schlafplatz statt!
1. Advent
Im Wallis hätten wir heute mit der Familie im Wald Misteln gesucht und in Holland, in Gedanken an Efi's Mamama in Basel, die erste Kerze auf dem Adventskrans entzündet. - Obwohl die Läden jede Menge Weihnachtsschmuck verkaufen, kommt im australischen Frühling noch wenig Weihnachtsstimmung auf. Stattdessen sind wir, nach den heutigen Abstimmungsresultaten in der Schweiz (die sogar in Tassie in jeder Zeitung/jedem Radioprogramm diskutiert werden) für einen Moment froh, dass wir mit unsere Belgischen bzw. Niederländischen Pass reisen!
Jetzt sind wir in Devonport, heute abend geht's mit der Fähre zurück aufs Festland. 10 Stunden mit Vollmond auf hoher See schauckeln. Die Tassies sind so paranoid, dass wir auf der Hinfahrt alle Früchte und Gemüse wegwerfen mussten (Fruchtfliegen), unsere Camping-Gasflaschen in Quarataine geben mussten (Bombenanschlag) und unseren Reservetank (den wir kurz zuvor gefüllt hatten) auslehren und sogar mit Wasser ausspulen mussten (Explosionsgefahr). Dies war alles nötig, damit wir überhaupt aufs Boot durften - bei Ankunft in Devonport wurde dann sogar jedes Auto mit einem Schnüffelhund kontrolliert... Wir sind deshalb schon sehr gespannt, was uns dieses Mal erwartet! Wir halten euch auf dem Laufenden.
Liebe Grüsse
Baschi & Efi
Samstag, 21. November 2009
tassie has it all (nl)
Tasmanië, een eiland ten zuiden van Melbourne, ontdekt in 1642 door Abel Tasman. Onze 'eerste' indruk: woest en ruig maar machtig prachtig!
Ruim een week touren we nu al langs de Noord-Oostkust. De eerste paar dagen meestal moederziel alleen: dit deel van het eiland is bijzonder laag bevolkt en toeristen komen er nauwelijks. Verbazingwekkend eigenlijk, want de witte zandstranden en het heldere turqoise water zijn geweldig mooi. Bovendien zullen alle geologen en ornithologen beginnen te hyperventileren bij het zien van de verschillende rotsformaties/vogelsoorten die in alle mogelijke kleuren, vormen en maten aanwezig zijn.
De eerste dag zijn we vanaf de veerpont de tamarrivier stroomopwaarts richting noorden gereden (tussenstop: het kneuterige dorpje Grindelwald, een zwitsers vakantiedorp (gebouwd door een Hollander?!). De tweede dag op Tassie zijn we via 4wd-tracks door het wilde noorden gereden en zijn zo op een prachtig plekje, direct aan zee, beland. Ver weg van de bewoonde wereld... Na een uurtje kregen we echter visite. Een local van het dichstbijzijnde stadje (1uur) die tijdens het weekeinde op dat plekje wilde kamperen en vissen. Hij was zo flabbergasted dat wij als toeristen het "mooiste plekje in heel Tasmanië" hadden gevonden - "ik heb hier nog nooit een toerist gezien!" - dat hij ons meteen uitnodigde voor een vaart op zijn vissersbootje. Tijdens de 1,5uur duurende tocht hebben we, waarschijnlijke als een van de weinige toeristen ooit, nog even voet aan wal gezet op het verlaten eiland Waterhouse Point.
De volgende dagen stonden o.a Mount William National Parc en de Bay of Fires op het programma. Men zegt dat de Bay of Fires door haar "ontdekkers" zo genoemd werd nadat ze de kampvuren van de Aboriginals langs de kust zagen. Wij persoonlijk vermoeden dat het meer met de rode rotsen, die je langs de hele baai ziet, te maken heeft, maar ja, wie zijn wij? Helaas hadden wij tijdens ons verblijf in deze streek erg slecht weer. Maar stel je voor: deze streek, mooi weer, een lekker verse visje op je bord, een koud biertje in de hand en een mooie zonsondergang - "life may never be that good again..."
De toer ging verder richting Freycinet National Parc waar we (met prachtig weer) flink gewandeld hebben, o.a. langs de bekende wineglassbay en hazard beach. Gisteren zijn we - samen met een heftige storm - in Hobart aangekomen: een leuk vissersstadje en een welkome afwisseling na alle 'one-cow-dorpen' van de afgelopen week. Slenteren over de bekende Salamancamarkt, koffiedrinken, krantje lezen en schuilen voor de regen: wij genieten van een lazy weekeinde en sturen veel liefs naar huis!
Baschi & Efi
Ruim een week touren we nu al langs de Noord-Oostkust. De eerste paar dagen meestal moederziel alleen: dit deel van het eiland is bijzonder laag bevolkt en toeristen komen er nauwelijks. Verbazingwekkend eigenlijk, want de witte zandstranden en het heldere turqoise water zijn geweldig mooi. Bovendien zullen alle geologen en ornithologen beginnen te hyperventileren bij het zien van de verschillende rotsformaties/vogelsoorten die in alle mogelijke kleuren, vormen en maten aanwezig zijn.
De eerste dag zijn we vanaf de veerpont de tamarrivier stroomopwaarts richting noorden gereden (tussenstop: het kneuterige dorpje Grindelwald, een zwitsers vakantiedorp (gebouwd door een Hollander?!). De tweede dag op Tassie zijn we via 4wd-tracks door het wilde noorden gereden en zijn zo op een prachtig plekje, direct aan zee, beland. Ver weg van de bewoonde wereld... Na een uurtje kregen we echter visite. Een local van het dichstbijzijnde stadje (1uur) die tijdens het weekeinde op dat plekje wilde kamperen en vissen. Hij was zo flabbergasted dat wij als toeristen het "mooiste plekje in heel Tasmanië" hadden gevonden - "ik heb hier nog nooit een toerist gezien!" - dat hij ons meteen uitnodigde voor een vaart op zijn vissersbootje. Tijdens de 1,5uur duurende tocht hebben we, waarschijnlijke als een van de weinige toeristen ooit, nog even voet aan wal gezet op het verlaten eiland Waterhouse Point.
De volgende dagen stonden o.a Mount William National Parc en de Bay of Fires op het programma. Men zegt dat de Bay of Fires door haar "ontdekkers" zo genoemd werd nadat ze de kampvuren van de Aboriginals langs de kust zagen. Wij persoonlijk vermoeden dat het meer met de rode rotsen, die je langs de hele baai ziet, te maken heeft, maar ja, wie zijn wij? Helaas hadden wij tijdens ons verblijf in deze streek erg slecht weer. Maar stel je voor: deze streek, mooi weer, een lekker verse visje op je bord, een koud biertje in de hand en een mooie zonsondergang - "life may never be that good again..."
De toer ging verder richting Freycinet National Parc waar we (met prachtig weer) flink gewandeld hebben, o.a. langs de bekende wineglassbay en hazard beach. Gisteren zijn we - samen met een heftige storm - in Hobart aangekomen: een leuk vissersstadje en een welkome afwisseling na alle 'one-cow-dorpen' van de afgelopen week. Slenteren over de bekende Salamancamarkt, koffiedrinken, krantje lezen en schuilen voor de regen: wij genieten van een lazy weekeinde en sturen veel liefs naar huis!
Baschi & Efi
Abonnieren
Posts (Atom)
Posts
