Wat het Matterhorn, horloges en chocolade voor Zwitserland zijn; tulpen, klompen en windmolens voor Nederland, dat is de Uluru voor Australië: hét icoon van downunder.
De Uluru verdient eigenlijk een update voor zichzelf, want hoe vaak je die steen ook op postkaarten of in toeristische folders hebt gezien, in het 'echt' is en blijft hij gewoon enorm indrukwekkend. 3,6km lang en 348m hoog steekt de 'grootste kiezelsteen ter aarde' boven de rode woestijn uit, de rest (2/3) ligt onder de grond.
Naast de Uluru liggen de Olgas, door de Aboriginals 'Kata Tjuta' genoemd, wat zoveel als 'many heads' betekent. Samen vormen ze een National Parc dat dé toeristische trekpleister van Oz is. Desalniettemin is een bezoek aan het park absoluut de moeite (500km vanaf Alice Springs / hele busladingen vol zgn. safaritoeristen) waard, er zijn namelijk mooie wandelingen en de natuur is prachtig. Bovendien is het gebied één van de belangrijkste plekken voor de traditionele bewoners, de Aboriginals. Met een beetje moeite kun je tamelijk veel over hun cultuur leren: informatie over de lokale geschiedenis, cultuur en taal; het semi-interpreteren van rotsschilderingen; 'bushmedicine' en de 'bushtucker' (eten uit de bush). Bij deze laatste 2 was het interessant te zien hoe de in onze ogen eerst zo kale, droge woestijn opeens veranderde in een volle bushtucker supermarkt en -apotheek!
Terug in Alice Springs hebben we een paar dagen genoten van de prachtige galerijen met aboriginalkunst en het beetje cultuur dat de 'Westerners' te bieden hebben: Flying Docters en School of Air (waarbij kinderen uit de outback afstandsonderwijs via een soort skype volgen). Bovendien moesten we onze voorraden weer aanvullen...
...Vanuit Alice wilden we namelijk in de meest directe (diagonale) lijn naar Cairns te rijden. De route voerde via de McDonellranges over de Plenty Highway naar Mt Isa en daarvandaan via de Kennedy Highway naar Cairns. Laat je niet misleiden door de beide 'highways': 1200km dirtroad, soms brede moderpoelen, soms maar smalle zandweggetjes maar definitief niets wat wij in Europa onder highway zouden verstaan?!? Maar da's natuurlijk juist het leuke eraan. En ondanks 2 lekke banden (waarvan één klapband) en een angstaanjagende beschrijving in de Lonely Planet ("please don't drive around here unless you know what you're doing. This is the sort of country where roads disappear, tracks look the same and it's very, very easy to get lost") hebben we de 7 dagen gehobbel en gestuiter prima doorstaan. Oftewel: het was machtig prachtig!
...En het is natuurlijk niet dat we jullie jaloers willen maken ofzo, maar als je 's avonds in the-middle-of-nowhere zit, met om je heen nietss anders dan kilometers woestijn, dan hangt de sterrenhemel zo laag dat je het gevoel hebt alsof je'm zo zou kunnen aanraken...
Bijbaantje:
We leken wel de wegenwacht: binnen 12 uur moesten we namelijk eerst een automonteur helpen met het wisselen van zijn band (?!) en daarna een roadtrain (3 aanhangers, ca. 50m lang) die niet meer kon starten 'overbruggen' om zijn lege batterij te laden. Wat een beeld, onze kleine Jack helpt de grote truck!
Voor een serieuze carrière-move hebben we waarschijnlijk echter zelf nog teveel lekke banden...
Nu zijn we in Atherton, ca. 100km voor Cairns. Tijd voor een grote schoonmaak: auto, kleren, onszelf. Alles, maar dan ook echt alles is namelijk rood...
Tot de volgende keer!
Liefs
Baschi & Efi
Freitag, 4. Juni 2010
rock it baby! (de)
Was für die Schweiz das Matterhorn, Uhren und Schokolade oder für Holland Tulpen und Windmühlen sind, das ist der Uluru für Australien: die Ikone von Downunder.
Der Uluru ist eigentlich einen eigenen Blogeintrag wert, denn wie oft man den Stein schon auf Ansichtskarten oder in touristischen Prospekten gesehen hat, in Realität bleibt er enorm imposant. 3.6 km lang und 348 m hoch ragt der 'grösste Kieselstein der Erde' aus der roten Wüste empor, die restlichen 2/3 liegen unter dem Boden.
Neben dem Uluru stehen die Olgas, durch die Aboriginals 'Kata Tjuta' genannt, was soviel bedeutet wie 'many heads'. Zusammen bilden sie einen Nationalpark, der der touristische Anziehungspunkt von OZ ist. Nichts desto trotz ist ein Besuch die Mühe (500 km von Alice Springs / ganze Busladungen voll sogenannten 'Safaritouristen') absolut wert, denn es hat schöne Wanderungen und die Natur ist prächtig. Ausserdem ist dieses Gebiet ein wichtiger Ort für die traditionellen Bewohner, den Aboriginals. Mit etwas Aufwand kann man hier ziemlich viel über ihre Kultur lernen: Informationen über die lokale Geschichte, Kultur und Sprache, das Semi-Interpretieren der Felsmalereien, Buschmedizin und 'bushtucker' (Essen aus dem Busch). Bei diesen letzten 2 war es interessant zu sehen, wie sich die in unseren Augen so kahle und trockene Steppe veränderte in einen 'bushtucker-supermarkt' und einer Apotheke.
Zurück in Alice Springs haben wir ein paar Tage von den prächtigen Gallerien mit Aboriginalkunst genossen und dem bisschen Kultur, das die 'Westlichen' zu bieten haben: Flying Docters und School of Air (hier erhalten Kinder aus dem Outback Fernunterricht via einer Skype-ähnlichen Technologie). Zudem mussten wir unsere Vorräte auffüllen...
... denn von Alice aus planten wir in direkter (diagonalen) Linie nach Cairns zu fahren. Die Route führte via den McDonellranges über den Plenty Highway nach Mt Isa und danach via dem Kennedy Highway nach Cairns. Unter Highway verstehen wir aber normalerweise etwas anderes, denn konkret waren es 1200 km dirtroad, heftige Schotterpisten, manchmal über weiche Schlammbereiche oder dann über schmale Sandwege... auf jeden Fall ist es nicht ganz das, was wir in Europa von einer 'Highway' erwarten!? Aber das war natürlich gerade das coole daran! ;-) Abgesehen von zwei flachen Reifen (wovon einem Platzreifen) und einer angsteinflössenden Beschreibung im Lonely Planet ("please don't drive around here unless you know what you're doing. This is the sort of country where roads disappear, tracks look the same and it's very, very easy to get lost") haben wir diese 7 holpernden Tage prima gemeistert.
Kurzum: es war ein super Adventure! ...nicht dass wir euch neidisch machen wollen oder so, aber wenn man dann abends in 'the-middle-of-nowhere' sitzt, mit rundherum kilometerweit nichts als wilde Natur, dann hängt der Sternenhimmel so tief, dass man das Gefühl hat, man könnte ihn berühren...
Nebenjob:
Wir ähnelten beinahe dem Pannendienst: innert 12 Stunden mussten wir nämlich zuerst einem Automechaniker mit Material aushelfen, damit er seinen flachen Reifen auswechseln konnte. Danach halfen wir einem Roadtrain (3 Anhänger, ca. 50 Meter lang) mit dem überbrücken seiner flacher Batterie, weil er am Morgen nicht mehr starten konnte. Was für ein Bild, unser kleiner Jack der dem grossen Truck zu Hilfe eilt.
Für einen seriösen Karrierewechsel wird es aber wohl noch nicht reichen, dafür haben wir selber noch zu viele Reifenpannen... ;-)
Jetzt sind wir in Atherton, ca. 100 km vor Cairns. Zeit für einen grossen Putz um all den Staub wieder los zu werden im Auto, Kleider und uns selber. Denn alles, aber wirklich alles ist rot eingefärbt...
Bis zum nächsten Mal!
Liebe Grüsse
Baschi & Efi
Der Uluru ist eigentlich einen eigenen Blogeintrag wert, denn wie oft man den Stein schon auf Ansichtskarten oder in touristischen Prospekten gesehen hat, in Realität bleibt er enorm imposant. 3.6 km lang und 348 m hoch ragt der 'grösste Kieselstein der Erde' aus der roten Wüste empor, die restlichen 2/3 liegen unter dem Boden.
Neben dem Uluru stehen die Olgas, durch die Aboriginals 'Kata Tjuta' genannt, was soviel bedeutet wie 'many heads'. Zusammen bilden sie einen Nationalpark, der der touristische Anziehungspunkt von OZ ist. Nichts desto trotz ist ein Besuch die Mühe (500 km von Alice Springs / ganze Busladungen voll sogenannten 'Safaritouristen') absolut wert, denn es hat schöne Wanderungen und die Natur ist prächtig. Ausserdem ist dieses Gebiet ein wichtiger Ort für die traditionellen Bewohner, den Aboriginals. Mit etwas Aufwand kann man hier ziemlich viel über ihre Kultur lernen: Informationen über die lokale Geschichte, Kultur und Sprache, das Semi-Interpretieren der Felsmalereien, Buschmedizin und 'bushtucker' (Essen aus dem Busch). Bei diesen letzten 2 war es interessant zu sehen, wie sich die in unseren Augen so kahle und trockene Steppe veränderte in einen 'bushtucker-supermarkt' und einer Apotheke.
Zurück in Alice Springs haben wir ein paar Tage von den prächtigen Gallerien mit Aboriginalkunst genossen und dem bisschen Kultur, das die 'Westlichen' zu bieten haben: Flying Docters und School of Air (hier erhalten Kinder aus dem Outback Fernunterricht via einer Skype-ähnlichen Technologie). Zudem mussten wir unsere Vorräte auffüllen...
... denn von Alice aus planten wir in direkter (diagonalen) Linie nach Cairns zu fahren. Die Route führte via den McDonellranges über den Plenty Highway nach Mt Isa und danach via dem Kennedy Highway nach Cairns. Unter Highway verstehen wir aber normalerweise etwas anderes, denn konkret waren es 1200 km dirtroad, heftige Schotterpisten, manchmal über weiche Schlammbereiche oder dann über schmale Sandwege... auf jeden Fall ist es nicht ganz das, was wir in Europa von einer 'Highway' erwarten!? Aber das war natürlich gerade das coole daran! ;-) Abgesehen von zwei flachen Reifen (wovon einem Platzreifen) und einer angsteinflössenden Beschreibung im Lonely Planet ("please don't drive around here unless you know what you're doing. This is the sort of country where roads disappear, tracks look the same and it's very, very easy to get lost") haben wir diese 7 holpernden Tage prima gemeistert.
Kurzum: es war ein super Adventure! ...nicht dass wir euch neidisch machen wollen oder so, aber wenn man dann abends in 'the-middle-of-nowhere' sitzt, mit rundherum kilometerweit nichts als wilde Natur, dann hängt der Sternenhimmel so tief, dass man das Gefühl hat, man könnte ihn berühren...
Nebenjob:
Wir ähnelten beinahe dem Pannendienst: innert 12 Stunden mussten wir nämlich zuerst einem Automechaniker mit Material aushelfen, damit er seinen flachen Reifen auswechseln konnte. Danach halfen wir einem Roadtrain (3 Anhänger, ca. 50 Meter lang) mit dem überbrücken seiner flacher Batterie, weil er am Morgen nicht mehr starten konnte. Was für ein Bild, unser kleiner Jack der dem grossen Truck zu Hilfe eilt.
Für einen seriösen Karrierewechsel wird es aber wohl noch nicht reichen, dafür haben wir selber noch zu viele Reifenpannen... ;-)
Jetzt sind wir in Atherton, ca. 100 km vor Cairns. Zeit für einen grossen Putz um all den Staub wieder los zu werden im Auto, Kleider und uns selber. Denn alles, aber wirklich alles ist rot eingefärbt...
Bis zum nächsten Mal!
Liebe Grüsse
Baschi & Efi
Donnerstag, 27. Mai 2010
we of the never never (nl)
Waar waren we gebleven? O ja, tropisch Darwin. Pfff, wat kan het in het Noorden (vochtig) warm zijn?! Eigenlijk gewoon te warm, maar aangezien we in onze situatie niet mogen klagen houden we het op 'warm'. Voordeel daarvan was dat de 'beer o'clock-biertjes' extra goed smaakten. Nadeel was dat we door de klamme hitte nauwelijks konden slapen - maar dat valt dan weer onder de categorie waar we het niet over zouden hebben... ;-)
Darwin is een gezellig stadje met prachtige stranden waar je ivm de gevaarlijke jellyboxkwallen en salties (zoutwaterkrokodillen) echter niet mag zwemmen. Maar Darwin heeft gelukkig meer te bieden: mooie gallerijen, gezellige (nacht-)markten, een bruisend centrum en... een openairbioscoop. Op een strandstoel tussen de palmbomen en onder een prachige sterrenhemel naar een film kijken heeft toch wel sfeer! (bioscoop-tip: "Laskar Pelangi": Rainbow Warriors)
Bij deze een aantal hoogtepunten van de afgelopen 2 weken:
- Kakadu NP
Een prachtig park met mooie rotsschilderingen, watervallen en landschappen. Vooral de 'wetlands' waren erg indrukwekkend. De mosquito-plaag trouwens ook. Deze laatste was dan ook de reden waarom we maar twee dagen gebleven zijn.
- Mataranka
Dit kleine dorpje werd bekend door het boek van Jeannie Gunn (zie hieronder) maar wordt tegenwoordig vooral bezocht ivm het termale bad dat -heel idyllisch- tenmidden van de palmbomen bubbelt.
- Daily Waters
De Daily Waters Pub 'has to be seen to believed'. In de oudste pub van Northern Territory zijn de muren behangen met buitenlandse valuta, t-shirts, voetbalplaatjes, gereedschap, ondergoed - zo ongeveer alles behalve behangpapier. En wanneer Frank, de eigenaar, op zijn gitaar begint te spelen met een paar kippen op zijn hoofd begint het feest pas echt!
- Devil's Marbles
Midden in de woestijn tussen Katherine en Alice Springs liggen gigantische rode knikkers. Volgens wetenschappers zijn dit de ronde restanten van eeuwenlang geërodeerd lava - hoe dan ook, het ziet er erg indrukwekkend uit!
Ondertussen zijn we alweer in Alice Springs. Een bloeiend outbackstadje ten midden van oneindige vlaktes rood zand en ruige ranges.
Het is hier winter: overdag stijgt het kwik weliswaar tot zo'n 25° maar 's nachts koelt het tot een graad of 5 af: na 6 weken zweten is het dus weer eens tijd voor een lange broek en trui: heerlijk! :-)
Wist je dat...
- In Kakadu NP zelfs na gebruik van anti-muggenspray, het ophangen van klamboe en het niet gebruiken/aandoen van lampen er toch duizenden (!) muggen in onze auto rondvlogen?
- Het dagen duurde totdat al die r..beesten weer uit de auto waren...
- Jeannie Gunn in 1908 de roman 'we of the never never' over haar leven als een (pionier-)vrouw op de Elsey Station schreef? Sindsdien wordt 'never never land' als bijnaam voor het Northern Territory gebruikt.
- Een groot deel van Alice's bevolking voor de CIA werkt? Sinds 1966 staat namelijk een paar kilometer buiten Alice het geheimzinnige satelliet(bewakings)station...
Zo, dat was het weer voor vandaag. Tot gauw!
Liefs
Baschi & Efi
Darwin is een gezellig stadje met prachtige stranden waar je ivm de gevaarlijke jellyboxkwallen en salties (zoutwaterkrokodillen) echter niet mag zwemmen. Maar Darwin heeft gelukkig meer te bieden: mooie gallerijen, gezellige (nacht-)markten, een bruisend centrum en... een openairbioscoop. Op een strandstoel tussen de palmbomen en onder een prachige sterrenhemel naar een film kijken heeft toch wel sfeer! (bioscoop-tip: "Laskar Pelangi": Rainbow Warriors)
Bij deze een aantal hoogtepunten van de afgelopen 2 weken:
- Kakadu NP
Een prachtig park met mooie rotsschilderingen, watervallen en landschappen. Vooral de 'wetlands' waren erg indrukwekkend. De mosquito-plaag trouwens ook. Deze laatste was dan ook de reden waarom we maar twee dagen gebleven zijn.
- Mataranka
Dit kleine dorpje werd bekend door het boek van Jeannie Gunn (zie hieronder) maar wordt tegenwoordig vooral bezocht ivm het termale bad dat -heel idyllisch- tenmidden van de palmbomen bubbelt.
- Daily Waters
De Daily Waters Pub 'has to be seen to believed'. In de oudste pub van Northern Territory zijn de muren behangen met buitenlandse valuta, t-shirts, voetbalplaatjes, gereedschap, ondergoed - zo ongeveer alles behalve behangpapier. En wanneer Frank, de eigenaar, op zijn gitaar begint te spelen met een paar kippen op zijn hoofd begint het feest pas echt!
- Devil's Marbles
Midden in de woestijn tussen Katherine en Alice Springs liggen gigantische rode knikkers. Volgens wetenschappers zijn dit de ronde restanten van eeuwenlang geërodeerd lava - hoe dan ook, het ziet er erg indrukwekkend uit!
Ondertussen zijn we alweer in Alice Springs. Een bloeiend outbackstadje ten midden van oneindige vlaktes rood zand en ruige ranges.
Het is hier winter: overdag stijgt het kwik weliswaar tot zo'n 25° maar 's nachts koelt het tot een graad of 5 af: na 6 weken zweten is het dus weer eens tijd voor een lange broek en trui: heerlijk! :-)
Wist je dat...
- In Kakadu NP zelfs na gebruik van anti-muggenspray, het ophangen van klamboe en het niet gebruiken/aandoen van lampen er toch duizenden (!) muggen in onze auto rondvlogen?
- Het dagen duurde totdat al die r..beesten weer uit de auto waren...
- Jeannie Gunn in 1908 de roman 'we of the never never' over haar leven als een (pionier-)vrouw op de Elsey Station schreef? Sindsdien wordt 'never never land' als bijnaam voor het Northern Territory gebruikt.
- Een groot deel van Alice's bevolking voor de CIA werkt? Sinds 1966 staat namelijk een paar kilometer buiten Alice het geheimzinnige satelliet(bewakings)station...
Zo, dat was het weer voor vandaag. Tot gauw!
Liefs
Baschi & Efi
Abonnieren
Posts (Atom)
Posts
